fbpx

Lotte/Sanne

Lotte/Sanne

INTERVIEW 2.0
Member Sanne is dankbaar voor inspirator en zus Lotte omdat zij haar laat zien hoe je door moeilijke tijden en depressies kunt uitgroeien tot een supersterke vrouw. Sanne waardeert Lotte om haar positieve, gevoelige, meegaande, warme en open persoonlijkheid. Lotte Boon (27)  is student Creatieve Therapie in Nijmegen.

DROOM

Lotte: “Mijn missie was altijd al mensen helpen. Ik ga ook echt out of my way om vreemden te helpen als het kan. Ik ben zo’n persoon die zegt: ”Kan ik wat voor je doen?” Bijvoorbeeld iemand die de weg zoekt of een vrouwke die haar telefoon niet snapt en moet bellen. Dan denk ik: “God, naja, oké, ik doe het wel.” Ik wil dat mijn droom minder op carrière gericht is en meer op ervaring en relaties. Het is fijn om een leuke baan te hebben. Weet je, klantenservice werk is een shit baan, maar je helpt wel mensen. Ik kan daar wel dankbaarheid voelen, dan doe je het wel ergens voor.”

 

REIS

Lotte: “Het begon bij de loopbaankeuzetest, nadat ik werd afgewezen bij de kunstacademie. Ik was 17, net klaar met de middelbare school. Uit de test kwam de Universiteit van journalistiek en toen ben ik dat gewoon gaan doen. Zo ben ik ook wel, als het goed voelt, dan doe ik het gewoon. Het eerste jaar was wel heel leuk, daarna kwam ik mezelf heel erg tegen. Toen ben ik in therapie gegaan. Ik heb een hele zweverige therapeut ontmoet, waardoor ik helemaal in die wereld terechtkwam. Dat vond ik heerlijk. Ik veranderde, ontwikkelde, en vond de opleiding ook niet meer leuk. Toen heb ik een spirituele opleiding van twee jaar afgemaakt. Terwijl ik daarnaast bij de klantenservice werkte. Ugh, vreselijk. Maar wel geld. En toen dacht ik op een gegeven moment: als ik nu niet iets ga doen dan zit ik hier over 10 jaar nog.

Ik ben creatieve therapie gaan studeren en daar ben ik heel blij mee. Je moet eigenlijk gewoon zelf in therapie, maar je kunt niet én een opleiding doen én je diepste wonden openhalen. Ik ben er al zo bekend mee om in die donkerte rond te woelen, dat is nu gewoon. Daarom is het wel gek om nu een inspiratiebron te zijn, want ik voel me helemaal niet inspirerend.

/

Sanne: “Ik weet nog een tijd geleden, één van de eerste keren dat ik naar jou toe kwam in Nijmegen, toen vertelde je mij: “Als ik me nu negatief voel, dan accepteer ik gewoon dat ik me zo voel en dat het ook weer beter gaat worden”. Je hebt de zwaarte veel meer omarmd als een onderdeel van jezelf.

/

Lotte: “Ik denk ook dat we allebei heel anders zijn en dat we daarom heel veel aan elkaar hebben. Ik kan soms wel recht voor zijn raap zijn, heel nuchter en makkelijk naar problemen kijken. Dat kan soms best handig zijn voor jou, omdat jij twintig omwegen neemt…”

/
Sanne: “Als ik alle nuances geanalyseerd heb, dan weet ik precies wat er aan de hand is en wat het probleem is, maar hoe ik het dan oplos? Ik denk dat jij soms wat meer mag stilstaan, en ik wat minder doen. Ik denk dat dat wel mooi is dat we daar zo anders in zijn.”

HINDERNISSEN

Sanne: “Jij bent altijd heel kritisch op jezelf geweest. Ik vind dat dat helemaal niet hoeft, omdat je gewoon zo’n goed mens bent en je hebt zo’n goed leven. Ondanks al je kritische dingen met jezelf, ben je nu gekomen op een plek waar je heel goed zit, waar je heel blij bent. Dat vind ik gewoon heel knap. Daarom ben ik trots op jou.”

/

Lotte: “Als kind was ik al super kritisch. Dat is gewoon een deel van mijn persoonlijkheid en daarin sla ik een beetje door. Omdat ik nu in een wat moeilijke periode zit in mijn leven vind ik het moeilijk om dit te horen. Dan denk ik: “Mijn leven is echt een zooitje, hoe kun je dit nu zeggen?” Tegelijkertijd weet ik wel dat het niet zo zwart wit is. Meer shades of grey. Gister zei iemand anders ook al tegen mij: “Je moet die zwarte bril afzetten.”

/

Sanne: “Het is belangrijk dat mensen dat tegen je zeggen. Of het nou binnenkomt of niet. Dan word je er in ieder geval nog aan herinnerd dat je jezelf zo niet ziet, maar andere mensen jou wel.”

/
Lotte: “Ik probeer het nog meer uit te spreken. Ik deed altijd maar gewoon ‘Lalalalala yeah feestje, gezellig’. Nu probeer ik te zeggen: “Het gaat eigenlijk even niet zo goed”. Of: “Ik wil eigenlijk even geen contact.”

 

 

TERUGBLIK

Lotte: “Ik was als kind al heel gevoelig voor buien van andere mensen. Als ik mijn moeder ’s nachts wakker maakte omdat ik een nachtmerrie had, dan werd ze natuurlijk geïrriteerd wakker. Ik dacht: “Oh shit, dat ga ik niet nog een keer doen.” En jij stond gewoon elke keer aan haar bed. Ik heb een hele traumatische geboorte gehad en jij niet, dus wij zijn heel anders begonnen. En jij had mij ook om aan te hechten, ik had alleen mijn ouders. Wij hebben een andere basis in onszelf. Daardoor heb ik dingen anders beleefd en ben ik gevoeliger.

 

Toen jij ging puberen deden we niet zo veel samen. Toen was ik niet meer de grote zus die bepaalt welk spel we gaan spelen, of die zegt: ”San, we moeten nu de televisie uitdoen anders worden pap en mam boos.” Weet je wel, die zus ben ik niet meer. Dat is niet meer nodig. Nu is het gewoon: ik ben eerder op deze aarde terecht gekomen. Als kind betekent dat: ”Ik weet wat de regels zijn.”

 

Ik ben nu wel dankbaar dat ik me zo kut heb gevoeld op zo’n jonge leeftijd. Dat is bagage mee die je meeneemt, waardoor je veel beter kunt aanvoelen. Mensen voelen dat ik als therapeut niet uit een boekje zit te praten, maar echt kan zeggen: “Oh, ik weet hoe dat voelt.”

LESSEN

Lotte: “Ik vind het fijn dat het leven je zo kan verrassen. Dat is ook hoe ik bij mijn opleiding ben gekomen. Omdat ik gewoon ben meegegaan in wat er gebeurt en wat goed voelt. En dit is voor mij echt wel de juiste weg geweest.

 

Ik heb geleerd dat iedereen negativiteit heeft. Ik voelde me altijd heel eenzaam daarin, omdat heel veel mensen moeite hebben om daarover te praten, wat ik ook snap. En juist hoe meer ik er zelf over spreekt, hoe meer ik het hoor. Bij mij is het gewoon erg extreem in verhouding tot wat er in mijn leven gebeurt. Ik heb nooit hele traumatische dingen meegemaakt en toch heb ik zo’n heftige emotionele reactie. Daar kan ik ook niks aan doen. Dat is gewoon onhandig. Weet je, alles gaat voorbij, alles. Leuke dingen maar ook de niet leuke dingen.

Aan mijn jonger zelf zou ik zeggen: “Mensen die me begrijpen komen eraan. Wacht maar, komt goed.” Ik had dan een stuk meer ontspannen in het leven gestaan. Ik zou me niet zo afvragen waarom ik zo anders ben en waarom ik me altijd zo raar voel in een groep.
/
Sanne: “Soms ben ik bezig met oppervlakkige dingen en vergeet ik belangrijke dingen. Soms had ik het gevoel dat ik helemaal niet voor jou klaarstond. Dat had ik wel gewild. Ik had te veel vrienden. Dus ik zag vriendschap als iets heel oppervlakkigs. Jij hebt mij wel eens gevraagd: “Wie zijn dan je echte vrienden?” En ik weet ook dat ik die toen niet echt had.
/
Lotte: “En die onderwerpen mochten ook niet aangesneden worden. Zo van: “Daar wil ik niet over praten!” Dan dacht ik: “Okeee….”.
/
Sanne: “Ik weet nu hoe waardevol het is om een handjevol mensen in je leven te hebben met wie je echt connectie maakt.”

 

INSPIRATIE

Lotte: “Mijn oma is 78, ze lijkt 58 en ze doet alsof ze 38 is: fantastisch. Ik hoop dat als ik zo oud ben, dat ik net zo gezond en vol levensenergie ben. Want zij doet veel, maar niet te veel. Ze luistert wel naar zichzelf en ze is redelijk bewust voor haar generatie in elk geval.
/
Sanne: “Ze is soms ook wel hard. Ze wil je altijd helpen, maar ze zal ook altijd zeggen als het niet uitkomt. Ze zal altijd eerlijk zijn.”

/
Lotte: “Ik vind het ook heel mooi hoe wij de laatste paar jaren steeds meer persoonlijke gesprekken kunnen hebben en steeds meer de diepte in kunnen gaan. Maar ook dat we gewoon lekker kunnen wijnen, eventjes de stad in of gewoon thuis Friends zitten kijken en op ons telefoon zitten. En dat dat allemaal prima is.”
/

Sanne: “Weet je waar ik wel ook naar uitkijk? Dat we nog meer hebben meegemaakt in ons leven en dat we dat ook nog allemaal met elkaar mogen delen. Bijvoorbeeld als ik ooit kinderen mag krijgen, dan weet ik gewoon: “Er is altijd iemand die naast me zal staan en die een superleuke tante zou worden”. Ik vind het heel leuk dat we nu al zoveel hebben gedeeld met elkaar, zo’n goede relatie hebben en dat dat allemaal alleen nog maar meer wordt waarschijnlijk. Dat vind ik heel cool om over na te denken. En we zijn pas 20!”


← Alle interviews 2.0
Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.